ستون فقرات در بدن شما تقریباً به سه ناحیه تقسیم می شود (شکل 1). ناحیه گردن ستون فقرات گردنی، ناحیه قفسه سینه ستون فقرات قفسه سینه و ناحیه کمر شما ستون فقرات کمری است. ستون فقرات از استخوان هایی به نام مهره و فاصله های نرم بین استخوان ها به نام دیسک تشکیل شده است (شکل 2). مهره ها از استخوان ساخته شده اند که سخت است و به ستون فقرات سفتی می بخشد. این چیزی است که به انسان اجازه می دهد تا راست بایستد. دیسک ها ساختارهای تخصصی هستند که به عنوان ضربه گیر بین استخوان ها عمل می کنند. از آنجایی که کلسیم در آنها وجود ندارد، نمی توان آنها را مستقیماً در اشعه ایکس مشاهده کرد، اما می توان آنها را با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) دید. بهترین راه برای در نظر گرفتن دیسک‌ها، دونات‌های پر از کرم یا شاید تایرهای رادیال پر از ژله است. دیسک بیرون سخت و محکم است، مانند یک تایر رادیال، اما داخل آن با یک ماده نرم تر و ژله مانند پر شده است. این باعث می شود دیسک فشرده شود، به طوری که استخوان ها استرس زیادی را نمی بینند. با افزایش سن، قسمت ژله ای دیسک شروع به خشک شدن می کند. این ممکن است اصلاً اتفاق نیفتد یا ممکن است به دلایلی که کاملاً درک نشده است برای یک یا چند دیسک اتفاق بیفتد. با خشک شدن دیسک، قسمت تایر رادیال شروع به فرو ریختن می کند. این اجازه می دهد تا استخوان های دو طرف دیسک به هم نزدیک شوند (شکل 3). وقتی استخوان ها به هم نزدیک تر می شوند، استرس بیشتری را تجربه می کنند. مفاصل اطراف استخوان ها نیز استرس زیادی را تجربه می کنند. استخوان ها و مفاصل با ایجاد خار (رشد استخوان) واکنش نشان می دهند و با گذشت زمان این خارها می توانند شروع به فشار دادن اعصابی کنند که به بازوی شما منتهی می شود (شکل 3). این نیشگون گرفتن اعصاب می تواند باعث درد و گاهی اوقات علائم ذکر شده در بالا شود.

درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی
• مشاوره، مانند درمان شناختی رفتاری

درمان اختلالات پانیک معمولاً کاملاً مؤثر است. درمان به شما کمک می کند تا تشخیص دهید که علائم تهدید کننده زندگی نیستند. همچنین مهارت‌های مقابله و راه‌های آرام‌سازی برای کاهش شدت و طول حمله پانیک را یاد خواهید گرفت.

عوارض اختلال پانیک چیست؟

همانطور که وحشت بدتر می شود و حملات طولانی تر می شوند، ممکن است کنار آمدن با زندگی روزمره، حفظ شغل یا فعالیت در محیط های اجتماعی برای شما بسیار سخت باشد. ممکن است از رفتن به مکان‌هایی که ممکن است فرار از آن سخت باشد یا احساس می‌کنید به دام افتاده‌اید بترسید. برخی از افراد نمی توانند از ترس اینکه کمک در دسترس نیست یا مجبور شوند در موقعیتی قرار بگیرند که باعث حمله شود، خانه خود را ترک نمی کنند.

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است برای کاهش استرس از الکل یا مواد مخدر استفاده کنند.

نکات کلیدی در مورد اختلال پانیک

• اختلال پانیک واکنش بیش از حد ترس و اضطراب به استرس های زندگی روزمره است.
• این واکنش باعث واکنش هایپرفیزیکال و به دنبال آن نگرانی شدید مبنی بر اینکه حمله دیگری به زودی رخ خواهد داد، می شود. این می تواند توانایی عملکرد عادی را مختل کند.
• این یک اختلال شایع است و اغلب می تواند منجر به افسردگی شود.
• اختلالات هراس می تواند ناتوان کننده باشد، زیرا شما آنقدر از این می ترسید که چه زمانی حمله پانیک بعدی ممکن است اتفاق بیفتد که نمی توانید با کارهای معمولی کنار بیایید.
• درمان شامل استفاده از داروهای ضد اضطراب و داروهای ضد افسردگی همراه با درمان شناختی رفتاری است.

یک درمانگر خدمات مشاوره ای را به بیماران نیازمند به مراقبت های بهداشت روان ارائه می دهد. آنها ممکن است به عنوان مشاور ازدواج، کودک درمانگر، روانشناس بالینی، یا یک موقعیت دارای مجوز دیگر کار کنند. در طول درمان، آنها می توانند ارزیابی ها، تشخیص ها و درمان اختلالات سلامت روان را از طریق ترکیبی از رویکردها و روش ها انجام دهند.

درمانگران از نظر توانایی خود در تجویز دارو برای بیماران خود محدود هستند. با این حال، چند استثنا وجود دارد. برخی از ایالت ها به روانشناسان دارای مجوز آموزش دیده در روان دارویی بالینی اجازه تجویز می دهندلینک خارجی:open_in_newداروهای خاص برای درمان بیماری های روانی

مدرک پزشکی روانپزشکلینک خارجی:open_in_newبه آنها این امکان را می دهد که نه تنها شرایط پزشکی را تشخیص دهند، بلکه در صورت نیاز دارو تجویز کنند. روانپزشکان برای تشخیص، درمان و پیشگیری از مسائل روحی، عاطفی و رفتاری با بیماران همکاری می کنند. آنها می توانند در محیط های مختلفی از جمله مطب خصوصی، کلینیک ها، مراکز اجتماعی، برنامه های آسایشگاه و بسیاری مکان های دیگر کار کنند.

درمان روانپزشکی ممکن است به روش‌های مختلفی نیاز داشته باشد، مانند روان‌درمانی (گفتار درمانی) یا داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی، آرام‌بخش‌ها، داروهای ضد اضطراب، داروهای ضد روان پریشی، خواب‌آور، تثبیت‌کننده‌های خلق و خو و محرک‌ها.

روانپزشک شدن با شرایط تحصیلی متفاوتی نسبت به درمانگر شدن همراه است. همانطور که گفته شد، برخی از روانپزشکان ممکن است انواع مختلفی از درمان های درمانی را همراه با تکنیک های دیگر ارائه دهند، با این حال، آنها لزوما مشابه درمان های ارائه شده توسط یک درمانگر مجاز نیستند. بیماران ممکن است انتخاب کنند که هم با یک درمانگر و هم با روانپزشک کار کنند، که می تواند در درمان شرایط خاص مفید باشد.

یک درمانگر می تواند با عناوین مختلفی مانند یک مشاور دارای مجوز، مددکار اجتماعی، روان درمانگر، روانکاو یا روانشناس استفاده کند. هر یک از این مسیرهای شغلی با مسیر آموزشی، آموزشی و مجوز خود همراه است. عنوان آنها ممکن است بسته به قوانین ایالتی که در آن فعالیت می کنند متفاوت باشد، و خدمات آنها و ساختار آن خدمات نیز می تواند متفاوت باشد.

اگرچه فکر  جراحی مغز  ممکن است تصوراتی از اقدامات جدی و تهدید کننده زندگی برای برخی افراد ایجاد کند، اما واقعیت بسیار متفاوت است. تکنیک های جراحی معاصر خطرات را برای بسیاری از بیماران کاهش می دهد و جراحی مغز نیز تفاوتی ندارد. 

دلایل جراحی مغز

به طور کلی، سه نوع اصلی از بیماری های مغزی وجود دارد که نیاز بالقوه به جراحی را افزایش می دهد: 

• مشکلات بافت مغز، از جمله عفونت، تورم یا تومور
• مشکلات مایع مغزی نخاعی، مانند هیدروسفالی یا عفونت
• مشکلات جریان خون به مغز، مانند لخته شدن خون یا خونریزی

عملکرد مغز در برخی موارد ممکن است به جراحی مغز نیز نیاز داشته باشد، مانند برخی موارد صرع، زمانی که نمی توان آن را با روش های دیگر بهبود یا کنترل کرد. 

شرایطی که ممکن است نیاز به جراحی مغز داشته باشد

علاوه بر صرع، برخی از شرایط پزشکی که ممکن است نیاز به مداخله جراحی داشته باشند عبارتند از: 

• آنوریسم ها
• لخته شدن خون
• ناهنجاری های عروق خونی
• خونریزی داخل جمجمه
• آبسه ها
• مشکلات مربوط به سخت شامه، بافت محافظ اطراف مغز
• صدمات سر که منجر به فشار بر مغز می شود
• تجمع مایع در جمجمه
• شکستگی جمجمه
• سکته
• بیماری پارکینسون
• تومورهای مغزی
• تحریک یا آسیب عصبی

داشتن یکی از این شرایط به این معنی نیست که نیاز به جراحی مغز دارید. همچنین ممکن است چندین رویکرد برای درمان هر بیماری وجود داشته باشد، در صورتی که نیاز به جراحی داشته باشد. این معمولاً به وضعیت بیمار بستگی دارد. به عنوان مثال، مشکلات خفیف ممکن است به تکنیک‌های کم تهاجمی نیاز داشته باشند، در حالی که آنهایی که شامل خونریزی فعال هستند ممکن است با جراحی باز بهتر درمان شوند. 

روش های جراحی مغز

کرانیوتومی شامل برداشتن بخشی از جمجمه برای دسترسی به ناحیه ای از مغز است که نیاز به مداخله پزشکی دارد. شاید زمانی که بسیاری از افراد به جراحی مغز فکر می کنند، این روشی است که به ذهن متبادر می شود. کرانیوتومی اغلب برای درمان خونریزی های مغزی، تجمع مایعات، درمان آنوریسم ها یا برداشتن تومورها انتخاب می شود. 

دو روش متداول نیاز به برش و سوراخ ایجاد شده در جمجمه دارند. بیوپسی برای بازیابی نمونه ای از تومور یا بافت مغز برای آزمایش های بیشتر استفاده می شود. تحریک عمیق مغز ، درمانی برای بیماری پارکینسون و دیگران، همچنین نیازمند دسترسی به قرار دادن یک الکترود در بافت مغزی خاص است. 

جراحی های کم تهاجمی مغز یا به سوراخ های کوچکی در جمجمه نیاز دارند یا گاهی اوقات هیچ سوراخی وجود ندارد. برخی از تومورها را می توان از طریق سوراخ های نیم اینچی با استفاده از ابزار آندوسکوپی مخصوص خارج کرد. تومورهای ته مغز یا قاعده جمجمه گاهی اوقات از طریق بینی قابل دسترسی هستند. آنوریسم ها ممکن است با استفاده از کاتتری که در شریان کشاله ران شما قرار داده شده است، ترمیم شوند.

پرده بکارت یک قطعه نازک و کوچک از بافت است که تا حدی دهانه واژن را می پوشاند. شکل، اندازه و ضخامت پرده بکارت برای هر فردی منحصر به فرد است و می تواند در طول زمان تغییر کند. در نوزادان، پرده بکارت معمولاً یک بافت حلقه‌ای شکل است که دهانه واژن را احاطه کرده است. این فقط قسمت پایین دهانه واژن را در دیگران می پوشاند. در موارد نادر، پرده بکارت کل دهانه واژن را می پوشاند و باعث ایجاد مشکلاتی در دوران قاعدگی می شود . با گذشت زمان، پرده بکارت معمولاً نازک‌تر می‌شود و در نهایت به دلیل ورزش، استفاده از تامپون یا مقاربت جنسی شکسته می‌شود. زنان ممکن است با شکستن پرده بکارت علائمی را تجربه کنند یا متوجه وقوع آن نشوند.

Septate Hymen چیست؟

پرده بکارت سپتات یک غشای نازک از بافت اضافی در وسط واژن است که به جای یک دهانه واژن، دو دهانه کوچک واژن ایجاد می کند. پرده بکارت جدا شده باعث می شود به نظر برسد که دو دهانه واژن وجود دارد، اگرچه فقط یک دهانه واژن وجود دارد که تا حدی از وسط مسدود شده است. نوار اضافی بافت غشایی دهانه واژن را مسدود می کند که استفاده از تامپون را دشوار می کند و همچنین باعث ایجاد درد در هنگام مقاربت می شود.

پرده بکارت جدا از هر 1000 دختر یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. پرده بکارت جدا شده عمدتاً تا شروع قاعدگی یا فعالیت جنسی مشخص نمی شود. با وجود پرده بکارت جدا شده، افراد در گذاشتن یا برداشتن تامپون به دلیل انسداد جزئی در دهانه واژن با مشکل مواجه می شوند. همچنین ممکن است در حین رابطه جنسی واژینال به دلیل پارگی پرده بکارت خونریزی یا درد داشته باشید. با این حال، جراحی جزئی می تواند به برداشتن بافت اضافی و ایجاد یک دهانه واژن با اندازه طبیعی کمک کند.

پرده بکارت جدا شده نوعی پرده بکارت با شکل غیر طبیعی است . سایر پرده بکارت با شکل غیر طبیعی عبارتند از:

• پرده بکارت بدون سوراخ - تمام دهانه واژن را می پوشاند.

• پرده بکارت کریبریفورم - با تعداد زیادی سوراخ کوچک سوراخ شده است.

• پرده بکارت میکرو سوراخ شده - دهانه واژن را می پوشاند، حتی اگر سوراخ کوچکی در آن وجود داشته باشد.

علت سپتات پرده بکارت چیست؟

هیچ دلیل شناخته شده ای برای پرده پرده جداری وجود ندارد. اعتقاد بر این است که پرده بکارت جدایی یک ناهنجاری مادرزادی (در هنگام تولد وجود دارد). این می تواند زمانی اتفاق بیفتد که تشکیل غشای پرده پرده بکارت در طول رشد کودک درست نباشد. محققان مطمئن نیستند که چرا در برخی از زنان رخ می دهد و در برخی دیگر نه.

علائم پرده پرده سپتات چیست؟

تا زمان بلوغ که دختر شروع به استفاده از تامپون در دوران قاعدگی خود می کند، هیچ علامت و نشانه ظاهری وجود نخواهد داشت. علائم و نشانه های پرده پرده جداری عبارتند از:

• مشکل در گذاشتن یا خارج کردن تامپون، عمدتاً زمانی که تامپون به دلیل خون منبسط شده باشد.

• خونریزی یا درد در هنگام رابطه جنسی. این عمدتا زمانی رخ می دهد که پرده بکارت پاره می شود.

چگونه Septate Hymen تشخیص داده می شود؟

پرده بکارت جدا شده ممکن است تا قبل از بلوغ، زمانی که دختر با استفاده از تامپون در دوران قاعدگی خود با مشکل مواجه می شود یا در حین رابطه جنسی دچار درد یا خونریزی می شود، مشاهده نشود. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در طی معاینه فیزیکی واژن، پرده بکارت جدا شده را تشخیص می دهند. در طول معاینه، آنها متوجه یک نوار اضافی از پوست خواهند شد که به صورت عمودی به پایین پرده بکارت می افتد و به جای یک سوراخ، دو سوراخ مجزا ایجاد می کند. معمولا در نوجوانان تشخیص داده می شود.

درمان سپتات پرده بکارت چیست؟

در بیشتر موارد، همانند پرده بکارت ریز سوراخ شده و پرده بکارت بدون سوراخ، پرده بکارت جدا شده نیز به جراحی جزئی برای برداشتن نوار اضافی بافت و ایجاد یک دهانه واژن منفرد با اندازه طبیعی نیاز دارد. اگر پرده بکارت به خودی خود منبسط یا پاره شود، نیازی به درمان نیست. با این حال، ممکن است بافت اضافی در هنگام استفاده از تامپون یا مقاربت جنسی پاره شود که می تواند بسیار دردناک باشد و باعث خونریزی شود. اما جراحی انجام شده برای اصلاح پرده بکارت نسبتاً کمتر دردناک است.

اینکه چرا باید به روانشناس مراجعه کنیم سوالی است که ممکن است برای افراد زیادی پیش بیاید. بسیاری اعتقاد دارند که مراجعه به روانشناس تنها برای کسانی که دچار اختلال‌های روانی و یا مشکلات روحی هستند لازم است در صورتی که این تصور اشتباه است. امروزه با وجود فشار‌ها و استرس‌هایی که همه‌ی ما در زندگی تحمل می‌کنیم وجود شخصی که بتواند ذهن آشفته‌ی ما را به آرامش برساند بسیار اهمیت دارد.

اختلال‌های روانی و استرس‌های شدید

برای درمان اختلال‌های حتما باید به دکتر روانشناس مراجعه شود چراکه اگر این اختلالات به حال خود رها شوند و درمانی برای آنها صورت نگیرد، زندگی فرد را به طور کلی تحت تاثیر قرا می‌دهند و شخص را به شدت آسیب‌پذیر می‌کنند در چنین مواقعی کمک گرفتن از یک مشاور روان شناس  وباتجربه می‌تواند تغییر زیادی در شرایط روحی و روانی فرد ایجاد کند. مورد دیگری که امروزه افراد زیادی با آن روبه‌رو هستند استرس و فشار‌های روانی است که در مواقعی که شدت آنها افزایش می‌یابد زندگی فرد را مختل می‌کند بنابراین لزوم مراجعه به روانشناس در این مواقع نیز بسیار حس می‌شود.

شناختن خویشتن

یکی دیگر از مواردی که از ما را ملزم به مراجعه به  دکتر روانشناس می‌کند شناختن خویشتن است. از این جهت که در بسیاری از موارد ریشه‌ی مشکلات ما در عدم شناختمان از خود است. این عدم شناخت گاهی منجر به سردرگمی ما می‌شود و حتی باعث می‌شود زندگی برایمان بی‌معنی شود که این خود زمینه‌ساز بروز افسردگی است.

شکستگی شکستگی در استخوان است. با شکستگی ستون فقرات، یکی از استخوان های ستون فقرات (مهره) تحت تاثیر قرار می گیرد. ممکن است شکستگی داشته باشید و از آن آگاه نباشید. با این حال، برخی از شکستگی ها بر اعصاب یا ساختار ستون فقرات تأثیر می گذارد. شکستگی های ستون فقرات که اغلب به دلیل تصادفات وسایل نقلیه موتوری، آسیب های مربوط به ورزش، سقوط های سخت یا شرایط پیشرونده ای که بر استحکام استخوان تأثیر می گذارد، رخ می دهند، بر اساس شدت شکستگی و نوع آسیبی که معمولاً رخ می دهد، طبقه بندی می شوند.

1. شکستگی های فشاری

به طور معمول منجر به کاهش 15 تا 20 درصدی ارتفاع استخوان مهره می شود، شکستگی فشاری زمانی رخ می دهد که استخوان های ستون فقرات در اثر شرایط دیگری مانند پوکی استخوان یا سرطان استخوان ضعیف شده باشند. مهره ای که قبلاً تحت تأثیر سایر مسائل ساختاری قرار گرفته است ممکن است از فشار شدید یا ضربه شدید یا شدید ناگهانی شکسته شود.

2. شکستگی گوه

شکستگی گوه ای که معمولا در ستون فقرات قفسه سینه (بالا و میانی پشت) اتفاق می افتد، تغییری در شکستگی فشاری است که قسمت قدامی (جلو) مهره را تحت تاثیر قرار می دهد. فروپاشی حاصل از مهره ظاهری گوه مانند ایجاد می کند. شکستگی‌های گوه‌ای در صورتی که مهره‌های مجاور تحت تأثیر قرار گرفته باشند یا 50 درصد یا بیشتر باشد، جدی تلقی می‌شوند.

3. شکستگی های انفجاری

نیروی شدید مانند آنچه که ممکن است در طی یک تصادف رانندگی تجربه شود یا ضربه سخت مشابه ممکن است منجر به شکستگی ترکیدن شود. با این نوع شکستگی، کل مهره در چندین مکان شکسته می شود. قطعات استخوانی گاهی از جای خود خارج می شوند و بر خود نخاع یا ریشه های عصبی مجاور تأثیر می گذارند.

4. شکستگی های فلکشن-حواس پرتی

همچنین به عنوان شکستگی شانس (پس از GQ Chance، کسی که اولین بار آن را توصیف کرد) نامیده می شود، زمانی که بدن شما مجبور به جلو می شود، ممکن است شکستگی حواس پرتی رخ دهد. رانش قوی ستون فقرات به جلو به معنای واقعی کلمه مهره را از هم جدا می کند. ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که یک فرد در خودرو توسط کمربند ایمنی مهار شده و بالای کمر به جلو رانده شود.

5. شکستگی های شکستگی-دررفتگی

اگر هر یک از شکستگی های ذکر شده در بالا باعث حرکت یک یا چند استخوان ستون فقرات شود، به آن شکستگی-دررفتگی می گویند. شکستگی هایی با این طبیعت اغلب ستون فقرات را ناپایدار می کند.

سایر طبقه بندی های شکستگی

• شکستگی‌های پایدار – شکستگی‌های ستون فقرات که «پایدار» در نظر گرفته می‌شوند، بر عملکرد کلی ستون فقرات تأثیری ندارند.
• شکستگی های ناپایدار – این نوع شکستگی ها عملکرد ستون فقرات یا توزیع موثر وزن را دشوار می کند. اگر فورا درمان نشود، شکستگی های ناپایدار ممکن است منجر به تغییر شکل یا آسیب به ستون فقرات و ساختارهای مجاور شود.
• شکستگی های جزئی - قسمت پشتی (خلفی) مهره تحت تأثیر یک شکستگی جزئی قرار می گیرد. شکستگی هایی مانند این جزئی در نظر گرفته می شوند زیرا بخشی از مهره که آسیب دیده است برای پایداری ستون فقرات ضروری نیست. شکستگی های جزئی شکستگی هایی هستند که اغلب با مداخله کم یا بدون مداخله بهبود می یابند.
• شکستگی‌های بزرگ - یک قطعه استخوانی که لامینا (پوششی که پشت نخاع را محافظت می‌کند) به بدنه مهره‌ای که قوس مهره را تشکیل می‌دهد، با یک شکستگی بزرگ آسیب دیده یا ضعیف می‌شود. آسیب هایی مانند این می تواند بر روی تراز ستون فقرات تأثیر بگذارد.

حمله پانیک یک دوره ناگهانی ترس شدید است که در صورت عدم وجود خطر واقعی یا علت ظاهری، واکنش‌های فیزیکی شدیدی را ایجاد می‌کند. حملات پانیک می تواند بسیار ترسناک باشد. هنگامی که حملات پانیک رخ می دهد، ممکن است فکر کنید در حال از دست دادن کنترل، حمله قلبی یا حتی مرگ هستید.

بسیاری از مردم فقط یک یا دو حمله پانیک در طول زندگی خود دارند و مشکل برطرف می شود، شاید زمانی که یک موقعیت استرس زا به پایان برسد. اما اگر حملات پانیک مکرر و غیرمنتظره داشته اید و دوره های طولانی را در ترس دائمی از حمله دیگری سپری کرده اید، ممکن است وضعیتی به نام اختلال پانیک داشته باشید.

اگرچه حملات پانیک به خودی خود تهدید کننده زندگی نیستند، اما می توانند ترسناک باشند و به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی شما تأثیر بگذارند. اما درمان می تواند بسیار موثر باشد.

علائم

حملات پانیک معمولاً به طور ناگهانی و بدون هشدار شروع می شود. آنها می توانند در هر زمانی ضربه بزنند - وقتی در حال رانندگی با ماشین هستید، در مرکز خرید، به حالت خوابیده یا در وسط یک جلسه کاری. ممکن است گاه به گاه حملات پانیک داشته باشید، یا ممکن است به طور مکرر رخ دهند.

حملات پانیک تغییرات زیادی دارند، اما علائم معمولا در عرض چند دقیقه به اوج خود می رسند. ممکن است پس از فروکش کردن حمله پانیک احساس خستگی و فرسودگی کنید.

حملات پانیک به طور معمول شامل برخی از این علائم یا علائم است:

• احساس عذاب یا خطر قریب الوقوع
• ترس از دست دادن کنترل یا مرگ
• ضربان قلب تند و تند
• تعریق
• لرزیدن یا لرزش
• تنگی نفس یا گرفتگی در گلو
• لرز
• گرگرفتگی
• حالت تهوع
• گرفتگی شکم
• درد قفسه سینه
• سردرد
• سرگیجه، سبکی سر یا غش
• بی حسی یا گزگز
• احساس غیرواقعی بودن یا جدا شدن

یکی از بدترین چیزها در مورد حملات پانیک، ترس شدید از این است که شما یک حمله دیگر را تجربه کنید. ممکن است آنقدر از حملات پانیک بترسید که از موقعیت های خاصی که ممکن است رخ دهد اجتناب کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر علائم حمله پانیک را دارید، در اسرع وقت به دنبال کمک پزشکی باشید. حملات پانیک، اگرچه به شدت ناراحت کننده هستند، خطرناک نیستند. اما کنترل حملات پانیک به تنهایی دشوار است و ممکن است بدون درمان بدتر شوند.

علائم حمله پانیک همچنین می تواند شبیه علائم سایر مشکلات سلامتی جدی مانند حمله قلبی باشد، بنابراین اگر مطمئن نیستید که چه چیزی باعث علائم شما می شود، مهم است که توسط ارائه دهنده مراقبت های اولیه خود ارزیابی شوید.

ژنتیک، بارداری و روند طبیعی پیری همگی می توانند بر شکل و ظاهر آناتومی صمیمی زن تأثیر بگذارند. لابیای داخلی یا خارجی کشیده شده گاهی اوقات می تواند باعث درد یا ناراحتی در هنگام ورزش، حین مقاربت یا حتی پوشیدن لباس های باریک شود. ظاهر لب همچنین می تواند باعث شود برخی از زنان احساس خودآگاهی کنند و بر روابط عاشقانه آنها تأثیر بگذارد.

 لابیاپلاستی  یک روش جراحی است که باعث کاهش بزرگی لابیاها می شود تا ظاهر و احساسی صاف تر و راحت تر داشته باشد. دو روش رایج برای جراحی لابیاپلاستی وجود دارد - تکنیک تریم و تکنیک گوه.

تکنیک تریم لابیاپلاستی چیست؟

روش تریم رایج ترین روش جراحی برای انجام لابیاپلاستی است. این روش شامل ایجاد برشی است که لبه بیرونی لابیای داخلی را برمی‌دارد و لابیای داخلی را با لابیای بیرونی یکنواخت می‌کند (یا کمی عقب‌رفته است).

یکی از مزایای این روش لابیاپلاستی این است که به طور طبیعی تاریک ترین قسمت لابیا را از بین می برد. برای بسیاری از زنان، برداشتن لبه تیره‌تر یکی از دلایل زیبایی است که باعث می‌شود آنها لابیاپلاستی را انتخاب کنند.

با این حال، شایع‌ترین مشکل لابیاپلاستی تریم این است که اگر مراقبت خاصی در طول عمل انجام نشود، اغلب یک انتقال ناهنجار و ناهموار در لامپ کلیتورال، جایی که دو طرف «بریده‌شده» به هم می‌رسند، وجود دارد.

تکنیک لابیاپلاستی گوه ای چیست؟

تکنیک گوه جایگزین جدیدتری برای تریم لابیاپلاستی است. با استفاده از این روش، جراح پلاستیک شما یک "گوه" V شکل را از دو طرف لابیا برمی دارد و سپس لبه های باقی مانده را به هم می دوزد.

اگرچه تکنیک گوه از مشکل انتقال هموار در پیاز کلیتورال جلوگیری می کند، اما معمولاً تاریک ترین قسمت های لابیا را دست نخورده باقی می گذارد که ممکن است برای برخی از زنان نامطلوب باشد.

چگونه تصمیم بگیرید که کدام یک برای شما مناسب است

بهترین راه برای تعیین اینکه کدام روش جراحی ممکن است برای شما منطقی‌تر باشد، این است که اهداف خود را به وضوح با جراح پلاستیک خود در میان بگذارید و برای انتخاب گزینه‌ای که به بهترین وجه نیازهای فردی شما را برآورده می‌کند، همکاری کنید.

همچنین به یاد داشته باشید که لابیاپلاستی بسته به آناتومی طبیعی شما و همچنین اهداف کلی شما می تواند شامل کاهش لابیای خارجی (ماژورا)، لابیای داخلی (مینور) یا هر دو باشد. از آنجایی که متغیرهای ممکن بسیار زیادی وجود دارد، بحث آزاد با جراح پلاستیک شما برای اطمینان از نتایج زیبا و طبیعی ضروری است.